Laatste update: 10 juni 2018.

Natuurpark
Spoorzicht
Diemen

kilometerhok:  kilometerhok [126,484] bevat:
Excursie agenda 2018

Natuurpark Spoorzicht ligt in het centrum van Diemen, ingeklemd tussen spoorwegen en autoweg A1, Het gebied maakt deel uit van de Diemer Scheg. Dat is een trekroute van wilde dieren tussen de Diem en de Watergraafsmeer.
Dieren gebruiken het park in die trekroute om uit te rusten, te eten, te schuilen, en jonkies te krijgen.

  De website Natuurpark Spoorzicht en de Werkgroep Spoorzicht Diemer Platform Spoorzicht Groen (de Werkgroep Spoorzicht) bestaat op 30 april 2018 19 jaar. Al die jaren verzorgde de werkgroep het park, de website over en de excursies in het park, zonder een cent subsidie.
In die jaren is veel veranderd, in doelen en in werkwijze, maar niet in geld.
Excursiegangers geven vrijwillig een gift voor de onderhoudspot, of niet. En van de inhoud van het collectezakje wordt het onderhoud gedaan.

De Werkgroep Spoorzicht is sinds oktober 2015 toegetreden tot de Werkgroep Stadsnatuurbeheer van vereniging KNNV-Amsterdam, en beoogt werkzaamheden te verrichten naar de richtlijnen van Landschap Beheer Noord-Holland.
Stadsnatuur is de min of meer spontane vestiging van wilde planten en dieren. Beheer maakt ruimte voor de mens met behoud en versterking van de leefgebieden van plant en dier.
 

 
Oudere pagina's, zie:
Spoorzicht 2013-2014
Spoorzicht 2015
Spoorzicht 2016
Spoorzicht 2017
 




juni 2018
mei 2018
maart 2018
winter 2017-2018

essentaksterfte

juni 2018
Juni is vanouds de tijd van maaien en hooien, en deels bezanden van paden.
Dit jaar is van het hooien niets terecht gekomen, en dat is goed te zien aan de vervilting van de grasmat.
Die viltlaag vertelt ook een verhaal van hoe er is gemaaid. Het zijn korte halmen, oftewel er is geklepeld. Dat is ook te zien aan rietstengels die zijdelings half zijn open gesneden. De halmen zijn platgedrukt, en daarna weer opgeveerd.
Het was dit jaar te nat om met een klepelmachine te kunnen maaien, en daarom is er gefaseerd en gedifferentieerd gemaaid: het was geen opzet maar botte pech. Jammer, hoor. De natuur moet het (voor de overleving van soorten) juist hebben van zulke pech.

Er is in juni begonnen met zand kruien.






mei 2018: zand is bezorgd, en de wei is deels gemaaid


  april 2018 is een natte maand met veel bloeiende planten, net als vorig jaar
 
 



  maart 2018: Nattigheid

Denk niet dat nattigheid in maart uniek is. Spoorzicht is moerasbos, 's winters nat en 's zomers droog, zo gaat dat hier al 20 jaar.
Het park is het diepste punt in het dorp, zo ongeveer, en dat komt door de bemaling toen het nog een sportpark was. De pomp stond dag en nacht hoorbaar te stampen (volgens de overburen), en nog werden wedstrijden vaak afgelast vanwege nattigheid. Het park is letterlijk de diepte in gepompt, en daardoor werd het terrein als sportpark ongeschikt.

Wat nu een grote waterpartij is, in winter en vroeg voorjaar, is de plek waar de hoofddrainagepijp nog steeds loopt. De pomp zelf werd in 1993 gejat door een ex-ambtenaar, maar de infrastructuur ligt er nog steeds, en die werkt nu averechts, als een doline in het karstgebergte.
 







  Februari, dus winter, toch nog
Zo ligt er sneeuw (als je op staat), en zo is het alweer weg. Dat kan snel gaan, in Diemen.
 



  Red ie t of red ie t niet
Deze boom was te ver voorover gezakt over het pad, en redde het dus niet.
Aan het kernhout viel af te lezen dat hij ook een beetje ziek was.
Geen wonder: hij had pekstelen in de herfst.
 



Pekstelen



Extreem nat is het in 2018

  Winter 2018
De grondwaterstand staat in heel Diemen 50 cm hoger dan normaal. En dat is in het park te merken. Het water staat overal tot de padrand, en soms klotst het er zelfs overheen.
Hier helpt ophogen niet meer, en trouwens, je kunt er niet eens bij komen met een kruiwagen. We moeten wachten tot het wat droger wordt.
Wie nu het bos in gaat, vertrapt de paden.
 
Voor bomen is deze tijd een ramp. Sommige zwaardere jongens kantelen met kluit en al om, zakken voorover in de bagger, en versperren zo de paden.
De tijd van de paden er omheen verleggen (dat deden we vroeger nog wel), is voor ons voorbij - dat is echt teveel werk. Als een boom het niet redt en deels een pad verspert, dan moet dat deel er maar af, hoe spijtig ook.
 

Hoe lang krijgt deze boom nog tijd
om weg te zakken? Tot februari? Tot maart 2018?
  Licht in de duisternis
In 2015 zijn open plekken gemaakt in het bos. Winter 2016 en 2017 gingen we daar gewoon mee verder.
Het idee is helder: als je een lichtbaan maakt, dan maak je daarmee twee nieuwe bosranden. En in die bosranden leven de meeste dieren. Meer zonplekken en lichtbanen in het bos is beter voor insecten, kikkers, padden, salamanders en ringslangen. Als je door de bomen het bos niet meer kunt zien, dan staan er teveel, en moeten er dus een paar bomen gaan liggen, of hangen.
Op de grens van zon (licht, warmte, eten) en schaduw (donker, koelte, schuilen) voelen koudbloedige dieren zich het best op hun gemak, leven de meeste spinnen en insecten, groeien de meeste soorten planten. Kortom, meer bosranden maken, vergroot het leefgebied.
 



Essentakken sterven af, een ziekte
Het speelt al jaren. Taksterfte in grote bomen (en in kleintjes).
Grote essen hebben zware takken in het kroonhout. Als grote takken afsterven, kunnen ze akelig hard neer komen. Zolang dat niet op het pad is, of op het spoor of op een geparkeerde auto? Prima, lekker laten hangen.
Maar anders? Kappen, knotten of stobben, dat is de vraag. En wanneer, hoe en door wie?

Natuurpark Spoorzicht heeft ze, die zieke takken, al sinds 2008 (het jaar na de grote baggerklus).

Dan heeft de rest van de natuur in Diemen dat ook?
Niet met zekerheid. Laanbomen hebben minder last dan bomen in natuurbos. En zware ingrepen, zoals baggeren, versterken de kans op het toeslaan van de ziekte.

Meer info:
essentaksterfte
essentaksterfte dossier
inzicht in essenziekte
praktijkadvies essenziekte
poes gijs
Startpagina