Laatste update: 29-05-2026 (typo hersteld).

Natuurpark Spoorzicht Diemen kilometerhok:

Oudere pagina's, zie: Spoorzicht 2013-2014 Spoorzicht 2015 Spoorzicht 2016 (deze pagina) Spoorzicht 2017 Spoorzicht 2018 Spoorzicht 2019 Spoorzicht 2020 Spoorzicht 2021 Spoorzicht 2022 Spoorzicht 2023 Spoorzicht 2024 Spoorzicht 2025 Spoorzicht 2026

Natuurpark Spoorzicht ligt in het centrum van Diemen, ingeklemd tussen spoorwegen en autoweg A1, Het gebied maakt deel uit van de Diemer Scheg. Dat is een trekroute van wilde dieren tussen de Diem en de Watergraafsmeer. Dieren gebruiken het park in die trekroute om uit te rusten, te eten, te schuilen, en jonkies te krijgen.

Nieuw bankje in het park Foto: 24 november 2016

De website Natuurpark Spoorzicht en de Werkgroep Spoorzicht Diemer Platform Spoorzicht Groen (de Werkgroep Spoorzicht) bestonden op 30 april 2014 15 jaar. Al die jaren verzorgde de werkgroep het park, de website over en de excursies in het park, zonder een cent subsidie. In die jaren is veel veranderd, in doelen en in werkwijze, maar niet in geld. Subsidie Nee. Excursiegangers geven vrijwillig een gift voor de onderhoudspot, of niet. En van de inhoud van het collectezakje wordt het onderhoud gedaan. De Werkgroep Spoorzicht is sinds oktober 2015 toegetreden tot de Werkgroep Stadsnatuurbeheer van vereniging KNNV-Amsterdam, en beoogt werkzaamheden te verrichten naar de richtlijnen van Landschap Beheer Noord-Holland. Stadsnatuur is de min of meer spontane vestiging van wilde planten en dieren. Beheer maakt ruimte voor de mens met behoud en versterking van de leefgebieden van plant en dier.

Nieuws over Natuurpark Spoorzicht uit 2015 vind je hier. Nieuws over Natuurpark Spoorzicht uit 2013 en 2014 vind je daar.

Nieuws uit 2016

Zomer 2016

Foto: 2016.

Het middenveld met winterse waterstand Foto: 7 mei 2016.

Het is zomer, en in geen jaren zo nat geweest. Toch moet er gemaaid worden en gehooid, en moeten er paden opgehoogd worden. Gelukkig is een deel daarvan al gebeurd voordat de maand juni zoveel regen bracht. Als je daar diep in de waterplas staat, dan hoor je ze. Moeder havik voert haar 2 takkelingen van tijd tot tijd, en dan schreeuwen ze met z'n allen de buurt bij elkaar. Maar zien doe je ze niet. Pas als het stormt, zwiepen de takken van de elzen zo ver uiteen dat de boomkruinen erachter zichtbaar worden. En daar zitten ze, heel hoog, en goed verstopt. De prooien vind je wel, al maanden, rondom die plek, en daarom weet je dat hier iets gebeurt, in het verborgene.

Zandpad vervangt snipperpad naar de achterste vijver Foto: 5 juli 2016.

In 2015 kwam het gasbedrijf, en reed dit snipperpad aan gort. Want ze moesten nu eenmaal achteraan het terrein zijn met hun dragline. Van snippers hebben we onze bekomst. Ze zijn handig, want licht te kruien, dat is waar. Maar het pad moet wel ieder jaar opnieuw besnipperd worden, want snippers verteren heel snel. En het is ook een heel eind kruien. Van het hek naar het pad, je bent zo een kwartier onderweg, heen en terug, per kruiwagenlading. Zand verteert niet. Stort 2 jaren achtereen zand, en je hebt een degelijk pad dat jaren mee kan. Dat lukt niet met een eenmalige actie, want het zand moet eerst ingroeien langs de bermen voor de tweede laag erop gestort kan. Maar daarna heb je dan ook wat.

Het is weer hooitijd Foto: 5 juli 2016.

Het is weer hooitijd, maar waar laat je het hooi? Daarvoor hebben we 3 hooibergen liggen. Al jaren. Een is bekend (de ringslang broeihoop of slangenberg). Een hooiberg is in gebruik bij de jeugd als trampoline (er wonen kikkers en padden in). En een hooiberg lag al een tijd verscholen in de bosjes (en is vorig jaar niet gebruikt, en daarin woont ma egel met haar jongen). Een nieuw zandpad was nodig in deze natte zomer om er hooi op te storten, dit doodlopende paadje dus.

Hier ligt de derde hooiberg, aan het eind van het zijpaadje ((bewoond door egels) Foto: 5 juli 2016.

Voorjaar 2016

Foto: 21 maart 2016.

In de winter en vroege lente vallen dingen meer op, omdat je door het kale struikgewas heen kijkt. Zoals de wildgroei aan de spoordijk aan de overkant van de tankval (de sloot). Die wildgroei heeft 3 redenen. De eerste reden is dat het het bestemmingsplan is veranderd, en het ontwerp ging uit van het recht op bebouwing van 26 vierkante meter per tuintje, plus nog eens 26 voordat handhaving op zou treden. Veel tuintjes waren niet eens 26 vierkante meter. Maar dat onderscheid werd niet gemaakt De tweede reden is dat in het bestemmingsplan (staatscourant, 2011) was opgenomen dat zij die er al waren, ontheffing kregen (want je kunt wetten nu eenmaal niet met terugwerkende kracht van kracht verklaren). De derde reden was dat het terrein tot 2014 bij Prorail hoorde, en daarna werd opgekocht door een grondspeculant. Tot 2014 betaalden tuinders huur, en werden geregistreerd. Vanaf 2014 zitten tuinders er illegaal, en er wordt niets geregistreerd. De anonimiteit leidt ertoe dat iedereen doet alsof hij er altijd al was, en in ieder geval alles al had gebouwd voordat het bestemmingsplan van kracht werd. Oftewel dat iedereen en alles gedoogd wordt. De bewijslast ligt uiteraard niet bij hen.

Toevallig is de plek op deze foto ook gebruikt in een lezing in 2008. Het was toen grasland met hier en daar een boom, en deed dienst in een dia over het leefgebied van de ringslang. Die foto zit als ringslanghabitat.jpg in de tekst leefgebieden (Diemerscheg) op deze site. Er is een afbeelding van in de Diemerscheg-lezing cyclus uit 2008, want toen speelde dat ook, bedreigingen.jpg. Prorail probeerde de huur op te zeggen van de tuinen . Tuinders in het meest westelijk deel vertrokken 2005-2008, de rest bleef. Op de plaats van degenen die vertrokken, kwamen duivenmelkers, kassenbouwers en tegelleggers.

Foto: 31 maart 2016.

Er is in 2016 extreem veel gedaan, zoals dit dijkje (n januari gerepareerd) Wat je goed kunt zien is dat het pad boven het waterpeil uitsteekt, zonder balkjes. We wilden toen nog grasplaggen gebruiken in de zon, geen stammen. Dat bleek niet te doen, omdat honden de dijkvoet standaard stuk trappen. Want ze lopen (aangelijnd) naast het baasje, en niet ervoor of erachter. Andere optie: de paden waren te smal, maar voor bredere paden ontbrak zand en mankracht.

maart 2016: oevers schonen	zuidpad met tegels versterkt (31 maart)

Klein hoefblad bloeit Foto: 21 maart 2016.

Bosanemoon (26 maart)	Speenkruid (21 maart)

Als je door de bomen het bos niet meer kunt zien, dan staan er teveel (citaat van Gerrit Krol). En dus moeten er een paar gaan liggen, of desnoods schuin hangen (hangend hout is beter voor insecten). In 2015 zijn twee lichtschachten (lichtbanen) gemaakt, en nog een aantal open plekken tussen pad en waterkant. Winter 2016 gingen we daar gewoon mee verder. Als je een lichtbaan maakt, dan maak je daarmee twee nieuwe bosranden (dat lijkt een open deur). En in die bosranden leven de meeste dieren. Meer zonplekken en lichtbanen in het bos is beter voor insecten, kikkers, padden, salamanders en ringslangen. Op de grens van zon (licht, warmte, eten) en schaduw (donker, koelte, schuilen) voelen koudbloedige dieren zich het best op hun gemak, leven de meeste spinnen en insecten, groeien de meeste soorten planten. Kortom, meer bosranden maken, vergroot het leefgebied.

Als je door de bomen het bos niet meer kunt zien, dan staan er teveel (citaat van Gerrit Krol). Dat citaat toont ook een gebrekkige waarneming. Want, Als je door de bomen het bos niet meer kunt zien, dan kijk je de verkeerde kant op, van buiten naar binnen, in plaats van van binnen naar buiten. Als je aan de buitenkant van het bos staat, dan kijk je op tegen zoom en mantel, en neem je alleen een donker bos waar. Andersom, als je onder de boomkruinen staat, en je kijkt naar de bosrand, dan is alles licht en helder. Je kijkt ongehinderd door zoom en mantel naar buiten. Perspectief (kijkrichting en standpuntkeuze) maakt dus uit voor de interpretatie. Het perspectief van lichtbanen in het bos ten behoeve van de biodiversiteit, kent ook een keerzijde. Je maakt daarmee ook een geschikt habitat voor invasieve exoten (en inheemse plaagsoorten).

Paarbladig goudveil bloeit Foto: 21 maart 2016

Paardenbloem bloeit Foto: 31 maart 2016

eerste Fluitenkruid bloeit Foto: 31 maart 2016

Hügel-bypass (21 maart)	Hügel-bypass (31 maart)

Hügel-bypass Foto: 31 maart 2016.

Deze winter zijn de paden opgehoogd. Dat was nodig want ze gingen kopje-onder. Er is een "Hügel-bypass" gemaakt, een smal kinderpad van de Hügel door het bos. Dat pad maakt het mogelijk dat groepen elkaar passeren. Er zijn aanvraagexcursies gegeven in de winter. Normaal is het park te nat om 's winters excursies te geven. De zuidelijke lichtschacht heeft een zijtak gekregen, zon uit zuidoost en zuidwest vallen nu op hugels en vijver Het middenpad kreeg een opstaand randje. Dan kun je zien waar je loopt Het middenpad heeft een eerste snipperlaagje gekregen

Hügel-uitbreiding (andere werkploeg dan snipperkruiers) Het hele Hügel-idee berust op meerdere miniatuur heuveltjes rondom 1 grote. Het begraven hout geeft huisvesting aan paddenstoelen, insecten en zoogdieren. Foto: 31 maart 2016.

Eerste snipperlaag middenpad Foto: 26 maart 2016.

En om de hoek heen (middenpad) Foto: 26 maart 2016.

Opstaand randje maakt duidelijk waar het diep wordt Foto: 19 maart 2016.

Snippers liggen klaar om erin gekruid te worden. Foto: 19 maart 2016.

De iepen bloeien al (hier en daar) Foto: 21 maart 2016.

Het is lente, maar het houdt nog niet over Foto: 21 maart 2016.

Spoorzicht

Tot     1 juli 2026 https://werthof.home.xs4all.nl/ Vanaf 1 juli 2026 https://werthof.mijnweb.site/

Laatste stilistische wijziging: 12 juni 2026

/